yoklugun
1. gözlerindi sislerin ardında parlayan
gerçek ama o kadar da yalan
uçmak bir kuş misali geceye
tutmak seni,belki de hiç bırakmamak..
o duyguyu bilirmisin?
hergece sana koşup,
seninle sensizliği yaşamak...
İşte o anlarda aşkımızın aynasıdır yakamozlar
yazmışım adını birkere batan güneşe
galiba o yüzden gidiyorsun sen,
ben her dönüşümde...
hep şafak sökerken çıkar tüm isyanı gecenin
belki görmem yüzünü,duymam sesini bağlamasam
geceyi sabaha,
farkında mısın çırpınışlarıma,bu kör yalnızlıkta,
hep çıkış yok
ben can veriyorum
sen her soluduğunda...
*
2. ne garip...

bu kadar kalabalıkken şu kocaman şehir;
bunca gürültü varken etrafta;
kendimi o kadar ıssız hissediyorum ki;
bir başımayım sanki...

şehrin sesleri, ulaşmıyor ki bana anlamları olsun;
senin olmayan sesin anlamı mı vardı ki?

şu kocaman cadde, üzerinde insanlar;
her biri o kadar manasız, gereksiz ki...
dünyanın tam orta yerinde bir başıma yürüyorum sanki.
sessiz, sensiz, anlamsız...

yokluğun bu muydu?
yokluğun, dünyanın anlamsızlığı mıydı?
yoksa benim anlamsızlığım mıydı?

3. yokluğun, cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...

ahmed arif
Alakalı olabilir!
- yoklugun tadi
- yokluk
- yoklugundaki sen
- yoklugu belli olmak
- yoklugundan faydalanmak

nedir.Net